Anasayfa / Kararlar / 2025/3784 E.
Karar · Yargıtay 6. Hukuk Dairesi
Yabancı hakem kararının yalnız masraf ve vekâlet ücreti kısmı da tenfiz edilebilir
Özet
Yatırım uyuşmazlığına ilişkin Stockholm merkezli tahkimde kaybeden Türk şirketleri, karşı tarafın tahkim giderleri ve avukatlık ücretini ödemeye mahkûm edilmiş; alacaklı taraf hakem kararının bu kısmının Türkiye'de tanınması ve tenfizini istemiştir. Davalılar kararın kesinleşmediğini, kısmi tenfiz istenemeyeceğini ve sorumluluk oranları belirtilmediği için kararın kamu düzenine aykırı olduğunu savunmuştur. İlk derece mahkemesi, New York Sözleşmesi uyarınca kararın taraflar için bağlayıcı olmasının yeterli olduğunu ve masraf hükmünün kamu düzenine aykırı olmadığını kabul ederek tenfize karar vermiş; Yargıtay bu kararı onamıştır.
Uygulamaya etkisi
Yabancı hakem kararında yalnız masraf ve vekâlet ücreti kısmının tenfizi istenebilir; kararın 'bağlayıcı' olması yeterlidir, ayrıca kesinleşme şartı aranmaz. Borçlunun protokolle yaptığı ödemeler tenfize engel değildir, infaz aşamasında mahsup edilir.
In English
Several Turkish companies brought an investment-treaty arbitration in Stockholm against a foreign state and lost; the tribunal ordered them to pay the state's arbitration costs and legal fees. The state sought recognition and enforcement in Turkey of the costs part of the award only. The companies argued that the award was not final, that partial enforcement was impossible, and that an award not apportioning costs among them was unenforceable and contrary to public policy. The Court of Cassation upheld enforcement under the New York Convention: an award that is 'binding on the parties' suffices, and the costs ruling did not breach Turkish public policy. Practical point: amounts a debtor has already paid under a settlement do not block enforcement; they are credited at the execution stage.
Monthly English summaries: Turkish Enforcement Law Update
Kararın ilgili bölümü
Yargıtay'ın değerlendirmesinden:
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle; davalılardan ikisinin, tenfizine hükmedilen hakem kararındaki yargılama giderleri ve vekalet ücreti borcuna ilişkin olarak, davacı yanla yaptıkları protokol uyarınca yerine getirdikleri kabul edilen ödemenin kararın infazı aşamasında dikkate alınacağının tabi bulunmasına göre usul ve kanuna uygun olup, bir kısım davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Onanan ilk derece kararının, Yargıtay ilamında aktarılan gerekçesinden: "... İsveç'de New York Sözleşmesine taraf olduğundan sözleşmedeki Türkiye çekincesinde yer alan mütekabiliyet şartının gerçekleştiği, ayrıca hakem kararının yatırım uyuşmazlığından kaynaklanan ticari iş kapsamında olduğu ... New York Sözleşmesinin V (1) e bendi uyarınca, kararın kesinleşmesinden farklı olarak, taraflar için bağlayıcı olmasının tanıma ve tenfiz için yeterli olduğu, tenfizi talep edilen UNCITRAL Tahkimi Hakem kararının hüküm kısmının tahkim giderleri ve avukatlık ücretine ilişkin olduğu, bu hükmün tenfizi sonucunda ortaya çıkan hukuki sonuçların kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı ..."
Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 370/1 uyarınca onanmasına, 21.04.2026 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.