Anasayfa / Kararlar / 2025/9762 E.

Karar · Yargıtay 12. Hukuk Dairesi

Haciz tehdidiyle ödeme şikayeti konusuz kılmaz; yeni ilam için ek takip talebi gerekir

Mahkeme
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
Esas
2025/9762
Karar
2026/3200
Karar tarihi

Özet

Tedbir nafakasına dayalı takipte, boşanma ilamıyla aylık nafakanın artırılması üzerine icra müdürlüğü, ek takip talebi olmaksızın yeni tutar üzerinden borçluya bakiye borç muhtırası göndermiştir. Borçlu muhtırayı şikayet etmiş, ancak haciz ihtarı altında süre biter bitmez ödeme yapmış; ilk derece ve bölge adliye mahkemeleri şikayeti konusuz saymıştır. Yargıtay, şikayetten açıkça vazgeçilmeden cebri icra tehdidi altında yapılan ödemenin şikayeti konusuz kılmayacağını, ayrıca yeni ilam için ek takip talebi ve icra emri tebliği olmadan, takip kesinleşmeden borç muhtırası gönderilemeyeceğini belirterek kararı bozmuştur.

Uygulamaya etkisi

Haciz ihtarı altında ödeme yapan borçlu, şikayetinden vazgeçmediğini belirtirse incelenmesini isteyebilir. Alacaklı, artan tutarı içeren yeni bir ilama dayanacaksa dosya hesabıyla yetinmeyip ek takip talebinde bulunmalıdır.

In English

A creditor enforced an interim maintenance order; when the divorce court later raised the monthly amount, the enforcement office sent the debtor a 'balance demand' based on the new figure without any supplementary enforcement request. The debtor complained, but paid the sum right after the deadline because the demand threatened seizure; the lower courts then held the complaint moot. The Court of Cassation held that payment made under threat of enforcement, without expressly abandoning the complaint, does not make the complaint moot, and that a debtor cannot be sent a balance demand on the basis of a new judgment until a supplementary enforcement request is filed, a new enforcement order is served and the proceedings become final. Practical point: creditors relying on an increased award should open a supplementary enforcement step rather than simply recalculating the file.

Monthly English summaries: Turkish Enforcement Law Update

Kararın ilgili bölümü

Yargıtay'ın değerlendirmesinden:

Her dava ve şikayet, davanın açıldığı (itirazın ya da şikayetin yapıldığı) andaki şartlara göre değerlendirilir (Hukuk Genel Kurulu'nun 2011/12-177 esas, 2011/300 karar sayılı 11.05.2011 tarihli kararı). Borçlunun şikayet tarihinden sonra icra müdürlüğünce yeniden dosya hesabı yapılmış olması, şikayetten açıkça vazgeçilmeksizin borcun cebri icra tehdidi altında ödenmesi şikayeti konusuz kılmaz. Somut olayda, şikayete konu borç muhtırası içeriğinde, verilen süre içerisinde ödeme yapılmaması halinde haciz uygulanacağının ihtar edildiği, borçlu tarafından ödeme süresinin hemen akabinde ödeme yapıldığı ve tüm aşamalarda cebri icra tehdidi altında ödeme yapıldığının beyan edildiği görülmüş olup borçlunun şikayetinin esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, icra dosyasına sonradan ibraz edilen yeni ilama göre icra emri tebliğ edilmeden ve takip kesinleşmeden borçluya borç muhtırası gönderilemez. Takibe konu ara kararda hükmedilen aylık 170.000,00 TL nafakanın boşanma ilamı ile 260.000,00 TL’ye yükseltilmesi üzerine alacaklı tarafından anılan ilama dayalı olarak ek takip talebi düzenlenerek icra müdürlüğüne ibraz edilmeden hükmedilen yeni nafaka tutarı üzerinden dosya hesabı yapılarak borçluya borç muhtırası tebliğ edilmesinin talep edildiği anlaşıldığından hükmedilen yeni nafaka tutarı üzerinden bakiye borç muhtırası çıkarılmasına dair müdürlük kararı da usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

O halde, İlk Derece Mahkemesince, şikayete konu icra müdürlüğü kararı ile bakiye borç muhtırasına dair şikayetin esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ile Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.

Kaynak: https://karararama.yargitay.gov.tr/