Anasayfa / Kararlar / 2026/1412 E.
Karar · Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
İhtiyati hacze ilişkin istinaf kararları kesindir, Yargıtay'a taşınamaz
Özet
Alacaklının talebiyle verilen ihtiyati haciz kararı, borçlunun itirazı üzerine kaldırılmış; Bölge Adliye Mahkemesi de itirazı kabul ederek ihtiyati haczin kaldırılmasına karar vermiştir. Alacaklının temyiz dilekçesi, kararın kesin olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmiştir. Yargıtay, geçici hukuki korumalara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının HMK 394/5 uyarınca kesin olduğunu ve HMK 362/1-f gereğince temyiz edilemeyeceğini belirterek temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararı onamıştır.
Uygulamaya etkisi
İhtiyati haciz uyuşmazlığında istinaf aşaması son incelemedir; alacaklı da borçlu da tüm delil ve gerekçelerini istinaf dilekçesinde eksiksiz ortaya koymalıdır. İstinaf kararından sonra temyize başvurmak sonuç doğurmaz, yalnızca zaman ve masraf kaybına yol açar.
In English
A creditor obtained a pre-judgment attachment order from a maritime court, but the order was lifted after the debtor objected. The regional appeal court also upheld the objection and lifted the attachment, and then refused to forward the creditor's further appeal to the Court of Cassation on the ground that its decision was final. The Court of Cassation affirmed that refusal: regional appeal court decisions on interim measures such as pre-judgment attachment are final under the Code of Civil Procedure and cannot be appealed to the Court of Cassation. Practical point: for creditors, the regional appeal stage is the last chance to defend an attachment order, so the full case for the claim and the urgency must be made there.
Monthly English summaries: Turkish Enforcement Law Update
Kararın ilgili bölümü
Yargıtay'ın değerlendirmesinden:
Temyiz istemi; geçici hukuki korumalar kapsamında kalan ihtiyati haciz ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesinin 29.01.2026 tarihli ek kararına ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin, geçici hukuki korumalara ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun'un 394. maddesinin beşinci fıkrasına göre kesin olup, aynı kanunun 362. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemez.
Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz itirazlarının reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
Sonuç: Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.01.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA, 23.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.