Anasayfa / Kararlar / 2026/2813 E.

Karar · Yargıtay 6. Hukuk Dairesi

İflastan sonra kefillere karşı yapılan takip masrafları iflas masasına kaydedilmez

Mahkeme
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi
Esas
2026/2813
Karar
2026/2955
Karar tarihi

Özet

Kredi alacağı iflas idaresince reddedilen banka, müflis şirketten olan alacağının iflas masasına kaydı için dava açmıştır. İlk derece mahkemesi, iflastan sonra yapılan ödemeleri mahsup ederek alacağın bir kısmının masaya kaydına karar vermiş; banka, iflastan sonra kefiller hakkında başlatılan takip ve dava masraflarının da hesaba katılması gerektiğini ileri sürmüştür. Bölge adliye mahkemesi, İİK 195/1 uyarınca ana paraya yalnızca iflasın açıldığı güne kadar işlemiş faiz ve takip masraflarının ekleneceğini belirterek istinafı reddetmiş, Yargıtay da bu kararı onamıştır.

Uygulamaya etkisi

Alacaklı banka, borçlunun iflasından sonra kefillere karşı yaptığı takip ve dava masraflarını iflas masasından isteyemez; bu masrafları kefillere yönelik takipte talep etmelidir. Masaya kayıt talebinde alacak, iflas tarihi esas alınarak hesaplanmalıdır.

In English

A bank whose loan claim against a bankrupt company had been rejected by the bankruptcy administration sued to have it admitted to the bankruptcy estate. The court admitted part of the claim after deducting payments made after the bankruptcy, but did not include the costs of enforcement proceedings the bank had started against the guarantors after the bankruptcy. The regional court held that under Article 195 of the Enforcement and Bankruptcy Law only interest and enforcement costs accrued up to the date of bankruptcy are added to the principal, so later costs against third-party guarantors cannot be registered against the estate. The 6th Civil Chamber upheld that decision. Practical point: costs of pursuing guarantors after the debtor's bankruptcy must be recovered from the guarantors, not from the bankruptcy estate.

Monthly English summaries: Turkish Enforcement Law Update

Kararın ilgili bölümü

Yargıtay'ın değerlendirmesinden:

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, iflas tarihinden sonra yapılan takip (müflisin borcu nedeni ile kefiller hakkında başlatılan takip) ve dava masraflarının da alacağa dahil edilmesi gerektiğini belirterek, istinaf talebinde bulunduğu, İİK'nın 195/1. maddesinde "Borçlunun taşınmaz mallarının rehni suretiyle temin edilmiş olan alacaklar müstesna olmak üzere iflasın açılması müflisin borçlarını muaccel kılar. İflasın açıldığı güne kadar işlemiş faiz ile takip masrafları anaya zammolunur" hükmü yer aldığı, İİK'nın 195. maddesinde müflisin borçlarının iflasın açılması ile muaccel olacağı ve iflasın açıldığı güne kadar işlemiş faiz ve takip masraflarının ana paraya ilave edilerek masaya kaydedileceği öngörülmüş olduğuna göre, iflas tarihinden sonra yalnızca dava dışı kefiller hakkında başlatılan takip ve varsa dava masrafların, müflis şirketin iflas masasına dahil edilmemesinde bir isabetsizlik görülmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda iflas tarihi itibariyle yapılan alacak hesabının somut delillere uygun, denetlemeye ve hüküm kurmaya elverişli olduğu belirtilerek, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, alacağın iflas masasına kayıt ve kabul istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Sonuç: Bölge Adliye Mahkemesi kararı HMK 370/1 uyarınca onanmış; karar 01.07.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kaynak: https://karararama.yargitay.gov.tr/